Page 36

اینکه از وضع سلوکیکه با بنده در مکتب داشتند امید وارم که چنین دعوتهای ما را رد نخواهند کرد ؟ اما تنها چیزیکه موجب تشویش من گشته است همین تعطیلات است . عبدالحمید : فکر بنده اینست که باید منتظر امدنشان باشیم زیرا جواب انها قطعی نبود؛ در حالیکه دعوت ما برایشان در يك امری بود که مفید عموم است؛ البته انها مسلکا از اینقسم اعمال تنفر نمیورزند . احمد : خوب خدا کند که مانع خیر باشد . حالا کارهای امروزه خود را تعیین کنیم . حسن : بنده و عبدالحمید در . . . ده که قریب است برای دیدن هم خود میرویم ، اگر شما هم با ما باشید عیبی نخواهد داشت احمد : خیر بنده در خانه قدری کار دارم شما بروید . زیرا قصدم اینست که برای بعضی رفقا ، در بابت منعقد کردن . چنین مجالس چیزی بنویسم . بعد از نصف ساعت حسن و عبدالحمید رفتند ، احمد تنها در خانه بود . درین اثنا ملازم داخل شده ، امدن شیخ ابراهیم را با دو نفر مهمان دیگر خبر داد ، و احمد در خانه ملاقات برای دیدن زائرین رفت چون داخل اطاق گردید ! دید که شیخ ابراهیم که قبلا دو دفعه اسم انرا ذکر کرده بودیم با دو نفر دیگر که با احمد کار سبقت داشتند انتظار دارند ، مصافحه نموده با انها نشست