Page 124

* ١٠٨ * میدانست خیلی متغیر شده ، چندی دفعه اراده کرد او را بيك طريقه رغیر از طریقه احمد براه بیاورد اما از ترس مختل شدن مقاصد احمد از عزم خود راجع شد احمد : ممکن است اقوال شما حقیقت باشد ، و چونکه این اقوالرا بطور نصیحت فرموده اید و همه از روی صداقت بود، لهذا بمقابل این صداقت شما نیاید که بنده بمحض تكلف تصدیق نمایم ، بلکه باید ادله خود را نیز عرض کنم ممکن است سوء تفاهم از بین رفع شود؛ مگر تمنای وحید یکه دارم التفات و دقت فکرتان است تا اخر سخنهای بنده مولوی : خیلی خوب است ، اگر این دلایل بنده را کس توانست رد کند من الزام میدهم احمد : استغفر الله ! بنده دعوای اینرا ندارم که اقوال شما مغایر حقیقت است ، بلکه تنها نظریاتیرا که بنده درین اقوال شما و جناب شیخ ابراهیم ملاحظه کردم عرض مینمایم ! و منظورم موافق شدن جانبین بر یکری میباشد . احمد : ازین موافقت شمایان خیلی ممنونم ؛ ابتداء شما فرموده بودید که : دانستن اهالی بات حقوق ووظایف خود مناسب حالت موجوده ما نیست این مسأله در افکار اکثر افراد دانسته ما موجود است ؛ بنده وجود این خیالرا در این قبیل مردم سبب مهمی در عدم ترقی وطن