Page 148

۱۴۳ سبق ۱۸ (۴۸) اَوَّل مُحَمَّد صِدِّيق سَتّار جَبّار مشدّ يعنی یک حرف را دو بار خواندن (۴۸) معلّم مدعا دانستن حرف مشدد است، که یک حرف دو کرت خوانده میشود. چنانکه ازین لفظیکه برین تخته نوشتم، «اَ» را بر «وَ» بزن مبتدی: او معلّم: این «وَ» دیگر را بر «ل» بزن مبتدی: وَل. معلّم: حال زا بتدا بخوانید و نوبت بنوبت چابک نموده باشید. مبتدی او، ول، او، ول، اوّل ...... معلم: می بینید هر دو چون یک واو خوانده میشود. ازینجهة حال میرزا ها یک واو مینویسند و برای اطلاع دو کرت خواندن آن یک علامه باسم بعض از ایشان بران میگذارند و آنرا شدّ گویند. چنانکه در کتاب شما هست یعنی این حرف یکبار لت خو. سابق خود گردیده، القا حرکت میگردد و باز بکدام حرکتی، واپس زنده و خوانده میشود. چنانکه یکی از این سبق مشدد را یکبار بخواندن مشدد را دو کرته نوشته بخود شما میخوانم و دو بار خواندن آنرا ثابت میکنم. بعد بشکل مروج در کتاب خود شما بشما مینمایم. حال چون شما پسران از سبق آیه: طلب علم گذشتید پس هر چه در زمین و آسمان باشد و بنامیکه داشته باشد باید که خواندن آن از شما نماند. بسبب اینکه هر لفظ را چون جزو جزو بسازید، هر جزو آن ازین هفت قاعده ذیل بیرون نیست. یکه هر یک از سه قاعده اول اگر پروه شمرده شود جه پروه میشود. اول حرف بهمراه الف یعنی بزرگان خواندن خواهد بود. آبا با تا ... بجا موقوف بعد آن مانند آس، بار، پاک، تاج ...... دوم حرف بکره کلان خواندن خواهد بود.