Page 65

باب دوّم حد زنا ٥٦ فصل چهارم در بیان شهادت زنا (٣٥٢) و میباید که هر چهار کس در یک مجلس گواهی دهند یعنی اگر متفرق گواهی دهند قبول نباشد و بر آنها حد قذف لازم آید (کافی) (٣٥٣) اگر دو کس گواهی زنا و دو کس گواهی اقرار زنا بر کسی دهند حد بر گواهان لازم نشود و بر مشهود علیه هم حد لازم نیاید و اگر سه کس بر زنا و یک کس بر اقرار زنا گواهی دهد بران سه کس حد قذف لازم آید (ظهیریه) (٣٥٤) اگر گواهان بر زنا کردن شخصی گواهی دهند و زن زانیه را نشناسند بر زانی و شهود حد لازم نشود (هدایه) (٣٥٥) هرگاه چهار مرد بر زنای شخصی در یک مجلس گواهی دهند قاضی از آنها بپرسد که زنا چیست و چگونه زنا کرد یعنی در کدام عضو چون بیان کنند و بگویند دیدیم که دخول کرد مثل میل در سرمه دان پس قاضی پرسد از مکان و کیفیت زنا یعنی برضا یا بجبر هرگاه جواب دهند بپرسد باز از وقت زنا هرگاه بیان کردند وقت زنا را که مدت قادم نگذشته باشد بپرسد که زانیه کیست هرگاه که آنهم بیان کردند قاضی آنها را بشناسد که عادل اند از مدعی علیه استفسار احصان او کند اگر گوید که من محصنم و معنی احصان بیان کند قاضی بسنگسار کردن او حکم فرماید و اگر انکار احصان کند یا معنی آن بیان نماید و گواهان بر احصان او گواهی دهند آنگه ازان قاضی سوال کند که احصان چیست اگر گواهان معنی احصان بیان کردند حکم برسنگسار کردن مدعی علیه دهد و اگر مدعی علیه انکار احصان کند و گواهان هم گواهی احصان او ندهند مدعی علیه را صد دره زند و اگر قاضی عدالت گواهان نداند مدعی علیه را محبوس سازد تا عدالت گواهان ظاهر شود (محیط) (٣٥٦)