BrowseKhulāṣah-ʼi tārīkh-i vaṭan tālīf-i Sayyid Muḥammad Hashīm → page 196

Page 196

Khulāṣah-ʼi tārīkh-i vaṭan tālīf-i Sayyid Muḥammad Hashīm · pages 1–213


Page image — the source of record

Scanned page 196 of Khulāṣah-ʼi tārīkh-i vaṭan tālīf-i Sayyid Muḥammad Hashīm

Machine transcription

۱۸۷ راحت و آرام را بر خود حرام دانسته تا داد آن مظلوم را نستانند. رحم و شفقت به اندازهٔ دارند که اکثر شبها و روزها به تغییر لباس در شهر گردش کرده حال و احوال بیچارگان و غریبان را به نفس نفیس خود معلوم کرده به نقد و جنس غمخواری حال شانرا چنان میفرمایند که خود آنها هم نمیدانند که این گشایش از کجا شد. سخاوت میتوان گفت که از پادشاهان لک بخش است، سراً و علناً به هزارها روپیه و همیانی به مستحقین بذل میفرمایند و هزارها جریب زمین بمهاجرین و اشخاص واجب الرعایه مرحمت فرموده اند و علاوه برین

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Khulāṣah-ʼi tārīkh-i vaṭan tālīf-i Sayyid Muḥammad Hashīm, page 196. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0312/196 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0312/196
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record