Machine transcription
( ٣١٦ )
کسی قیمت تن بپش میشناخت که چند بیچاره درتب گداخت
ترا تیره شب کی نماید دراز که غلطی بپهلو پهلوی ناز
بندیش از افغان بخیرات شت که رنجور داند درازی شب
ببانگ دل خواجه بیدار گشت چه داند شب پاسبان چون گذشت
شنیدم که طغرل شبی در خزان گذر کرد بر هندوئی پاسبان
ز باریدن برف و باران و سیل بلرزش در افتاده چون بیدل
دلش بروی از رحمت آورد و جوش که اینک قبا پوستینم بپوش
دمی منتظر باش برطرف بام که بیرون فرستم بدست غلام
درین بود با دربار و زید نشسته در ایوان شامسی ندید
وشاقی پریچهره در خیل داشت که طبعش با ندکی میل داشت
تماشای رویش چنان خرمش فتاد که هندی مسکین ز یادش برفت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
