Page image — the source of record
Machine transcription
( ۳۰۷ )
بزاهد ز سودای من سرخ روی
تو در وی همان عیب دیدی که بود
یقین بشنواز من که روز یقین
یکی را که فضلست و فرهنگ درای
سیک خرد و پسند یده جان
بود خار و گل با هم ای هوشمند
کر از خشت خوبی بود در سرشت
صفایی بدست آورای خیره روی
طریقی طلب کز عقوبت رهی
منه عیب خلق ای فرو مایش
چرا دامن آلوده را حد زنم
چو بیمارستند آیت در مکن
کرین جنبس ہو دود د کر کوی
زچندین هنر چشم عقلت ببود
نه بیند بد مرد نیک بین
کرش پای عصمت بلغز در جای
بزرگان نه گفتند در اصفهان
چه در بند خاری تو گل دست بند
نه بیند خطا و و حسن باشی بهش
که نماید آینه تیره روی
نه حرفی که انگشت بر وی نهی
که چشمت فرو دوز دار عیب خویش
چو خود را شناسم که تر دایم
درین پنبه همسایه کو بد مکن
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.