Machine transcription
( ٢٧٥ )
اجل تا کند کچکول در کیب | غنیان با زنوان گرفت از شکیب
خبر داری از استخوان قفص | که جان مرغیست نامش نفس
چو مرغ از قفص رفت کو بست عهد | دکر ره نکر دد بسعی تو صید
نکمدار فرصت که عالم دمیست | دمی پیش دانا به از عالمیست
سکندر که بر عالمی حکم داشت | در ان دم که میرفت عالم کذاشت
میسر نبودش کز و عالمی | ستاند و مهلت دند دمی
برفتند و هر کس در و انچه کشت | نماند بجز نام نیک و زشت
چرا دل بدین کاروانکه بنیم | که یاران رفتند و ما در بیم
پس از ما همین کل درد بوستان | نشیند با یکد کر دوستان
دل اندر دلا رام دنیا بند | که پیشت بسی کند دل بر کند
چو در خاکدان لحد خفت مرد | قیامت بیفشاند از رویش کرد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
