Page image — the source of record
Machine transcription
(۲۱۳)
ستم تا به آکند و از مغز یک چو پر من به پرواز منقار ور تک
نخواهم درین صنعه ادین گوش که شایلی به پسرست کویش
فرو گفت ازین شیوه تاریکی به چشمه سفره ید و عیب جویی
یکی کرده بی آب و بی سی چشم دار و از آب و سمی پی
مریدی بشیخ این سخن نقل کرد اگر راست خواهی نه از عقل کرد
بدی تا فضایب مکن درجت بترز و قتب نیکی آورد کوت
یکی تیری افکند در در رقاد وجودم نیازر و در چشم داد
تو برداشتی آمدی سوی من سمی در پر روی پهلوی من
بخندید صاحبدل نیک جوی که پهلت ازین معتبر کو بکوی
هنوز انچه گفت از بدم اندیت از انها که من دانم ار صدیقت
وی امسال پیوست با ما همال کجا داند م عیب پنجاه سال
بر از من کسی در جهان عیب من نداند بجز عالم الغیب من
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.