Page image — the source of record
Machine transcription
(١٤٨)
یکی پاتن او شیرین نوش که گرنور ویست باری نکوش
در ریخت وی رگمی بستن که دیگر شاید جوا وایشتن
چرا سرکشی انکه کرسی کشد بحرف جودت قلم درکشد
حکایت
بکیم دو زبرین د و ل رشت سر کیک و انده نیش بستر دت
ترا بند دامن افتد بسی مراچون جوابه نیست که کسی
حکایت
پسین پری چهره در مروز که در باغ دل قامت سر سرو بود
نه از درد دلهای ریشس خبر نہ اندیشه ز پیشش چیز
حکایت کند در د مندی غریب که کوش ابا چندی مرم طیب
نخواستم من اپستی خویش که دیگر هم نماید پیش
پیسا عقل در راه خیره بست که سودای عشقی که باره است
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.