Machine transcription
(۱۰۰)
مراعات حقانت بدر ویش کن اگر بر فتند بدون دار پیش کن
اگر هوشمندی بمعنی گرای که معنی بماند ز صورت بجای
کرا دانش جود و تقوی نبود بصورت درش هیچ معنی نبود
کسی بخسبد آسوده در زیر گل که خسبند از و مردم آسوده دل
غم خویش در زندگی خور که خیش بپردازند پس از من رو پیش
زر و نعمت اکنون بده کان تست که بعد از تو بیرون فرمان تست
نخواهی که باشی پراگنده دل پراگند گانر از خاطر مسل
تو با خود ببر توشه خویشتن که شفقت نیاید ز فرزند و زن
پریشانی کامروز بخشیت که فردا کلید شش در دستت
کسی گوی دولت ز دنیا برد که با خود نصیبی بعقبی برد
بغمخوارگی چون سپند کش من نسازد کسی اندر جهان پیش من
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
