Page 261

- ( 218 ) - بانقروف هرگاه کسی را باصول امریکائو نیپول زاده طعن و تشنیع کند بدانیری قهر و غضبش بدرجه نهایت شدت گرفته ولی این شدت و حدت او را هیچ جواب دهنده پیدانشد حتی مهاجران بشبهه افتادند که بلکه کسی نباشد اما از بالا بودن زینه بواقعی معلوم میشد که این شبهه شان خطاست . هاربر بفکر آن افتاد که اگر يك تیری را بریسما نی بسته و تیر را بواسطه کمان بیکی از پته پایه های زینه پرتاب کنیم که تیر ریسمانرا از پته پایه زینه بگذاراند امید است که بکشیدن ریسمان زینه را فرو آورده بتوانیم . این رأی هاربر را همه رفقاپسندیدند تیروکمان و ریسمان در شمینه ها موجود بود ناب دویده آنها را بیاورد . پانقروف ریسما نرا به تیر بسته کرده به نوجوان بداد. هار بریتیر یکی از پته پایه های زینه را نشان گرفته تیر را پر تاب کرد . تیر بمجردیکه از خانه کمان برآمد به نشانه گاه مطلوب بر خورد ، یعنی بیکی از پته پایه های نزديك دروازه برابر آمده ریسمانرا از ان بگذار انید . هار بر ازین کامیابی خود شادان کردیده همان ریسمانرا گرفته میخواست که بکشد که دفعه یکدستی از در وازه برآمده تیر را ربوده بدرون کشید پانقروف فریاد برآورده گفت که : — وای خائن ! وای ! دیدمش که چیست و کیست آخ ! اكر بيك گله پالات نید اختم آدم نخواهم بود ! اینرا گفته بسوی تفنگ دوید . ناب گفت : — كرا میزنی ؟ کیست ؟ — وای مگر تو ندیدی و لی نشناختی که که بود ؟ — نی ! يك دستی دیدم و نشناختم . — آن دست ، دست بوزینه بود. مگر وقتی که ما برامده ایم بوزینه گان آمده اقامتگاه ما را ضبط واستيلاكردہ اند . زینه را نیز آن ملعونان بالا کشیده اند . درين اثنا پنجره های غرائیتها و زباز گردیده چهار پنج بوزینه های بزرگ قوی الجثه پدیدار گردیدند . گویاصاحبان کهنۀ غرائیتها و زر اسلام میکردند. پانقروف گفت :