Machine transcription
حکایت
مسطح که بوده است مرو عزیز
ببوبکر بوده است خویش قری
زصدیق آن کان صدق صفا
مقرر به او بود خرج وغذا
به او نفقه صدیق دادی مدام
ازین میگذشتند خوش صبح و شام
شد از اتفاقات پیش اینچنین
که با عایشه آمدش حرف کین
برآشفت صدیق از انسخن
روا کرد بر وی ترنج ومحن
همان نفقهاش منع فرمود باز
بفرمود سوگند با کار ساز
که دیگر دهد نفقه با او نه گاه
به او ضارع خود کرده باشد تباه
ز صدیق شد چو چنین رخ پدید
چنین آیت آمد زحی مجید
وَلَا یَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ
نیارید سوگند در ترک خیر
کسی کو براه جفا کرد سیر
ندارید آیا شما دوستتر
که بخشد خدا بنده را بیخبر
چو بشنید صدیق از این نوید
پس آور د بهر مسطح اُمید
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
