Machine transcription
۳۰۸
بود شانزدهم شنوای عزیز چو گردی دو چار بدونی تمیز
مجلس ترا شخص بد اتفاق بیفتد که گوید ز روی نفاق
سخنهای زشت و بدوناسزا که گر بشنوی قهر آید ترا
در آن صبر آری تحمل کنی بصبر و تحمل تجمل کنی
از نیست فرمود خیر الوری زبد گو نگهدار خود را هما
بود صدقه زندگی این چنین زبد گو نگهدار خود را همین
شنیدم که فرمود بودردآ که باشند بس بندگان خدا
که بینیم و خندیم بر رویشان ولیکن دل ماست لغت کشان
بود هفدهم آنکه ای خوش یقین بمشکین کنی لطف از راه دین
بدرویش الفت کنی بیشتر بمفلس نمائی همه کار و سر
خدا را توانگر نمائی مدام همه الفت آری بدرویش نام
بفرمود آن سید دو جهان که مجلس میارید با مردگان
بگفتند کای سید پاکدین کدام است با مرده مجلس قرین
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
