Page 277

۲۶۵ بخواهندگر زن بدفع ضرور بجویند حسنش برای سُرور ز خوبی نخواهند از عُجب آز که از حرص و آزند بس بی نیاز نخواهند از عیش دنیا فزون که دارند حُبّ خدا در درون قناعت چو حاصل بود دهر شان کجا ماند از آزو دنیا نشان حکایت شنیدم که آن احمد حنبلی که واقف بُد از سرّ و راز خفی مجرّد همی زیست آن پاکدین بزن هیچ میلش نینداز یقین رفیقان او از طریق وِداد نمودند تکلیف بر او زیاد بگفتند کای صاحب جاه و جلال ز بهر تو خواهیم اکنون عیال بسی عذرها کرد آن پاکدین فراغت مرا به بود بالیقین چو اصرار کردند زان دان بیش سکوتی نمود و سرآورد پیش یکی گفت دارم دو دختر کنون مُهیّا است در خانه ای ذوفنون یکی بس حسین است و زیبایی نخواهم بجز تو بدیگر کسی کتابت عیسی نهم محرم الحرام