Page 112

۱۰۳ بود حیف بر آنکه ای بیخبر همه خاک حسرت بپاشی بسر برو جهد کن سود اندر کف آر که فردا نباشی زیانکاروزار وَاسْتَرَهُم فضل والفضلهُ دُونَهَا داسیر کرد دنیا ایشانرا بخواری پس فدیه دادند همت خود را ازین گفتار شب و روز دنیا طلبگارشان ولیکن بیاید ازو عارشان ز دنیا بایشان همه التجا ولی همت شان ز دنیا جدا به ایشان بود واله دنیا مدام ولی زونسا زند آلوده کام بدنیا نیارند رو هیچ گاه بود ارچه دنیا فتاده براه غلامی کند هر چه دنیای دون در ایشان بود نفرت از دون حکایت شنیدم که چون سید کائنات بکعبه شکستند لات و منات شیاطین بابلیں گفتند آه ازین غصه ما راست عالی تباه شه بحر و بر سید انبیاء که بر خلق پیغمبر است از خدا ز کعبه برون کرد اصنام را نیا برد این مقصد و کام را