Page 237

۲۱۹ جان خودی * خدا ترس را بر رعیت گمار * که معمار ملک ست پرهیزگار * نه شخص خائنی ظالمی اراذلی کافر نعمتی اسافلی ستم پیشه بدکرداری بشب و روز باندیشه خون خواری خلق گرفتاری که دلا تعا د نوا علی الاثم والعدوان الحق که اگر پادشاه عامل ظالم را بالای رعایای ضعفا که ودایع بدایع جناب حضرت خالق البرایا اند بعمل فرستد و مهمات امور رعیت را بجبار ستمگار حواله نماید این عین خیانت سلطان ست درباره رعیت که یٰا ایها الذین امنوا لا تخونو الله الا له ان هذا الا خُسر براح وضلال بواح و زیغ صراح و وقوع فی طعن الرماح وخاین را جناب حضرت حق عزا سمه از محبت خود بی بهره نموده که ان الله يدافع عن الذين امنو غوايل المشركين ان الله لا يحب کل خوان کفور جلالین زیرا که جبار ستمگار را بالای رعایای عجزه مستولی ساختن دو اقوایج بدایع بارگاه صمدیت را در خار زار ظلم و ستم گذاشتن چنان باشد که شبانی گوسفندان را بگرگ دادن خان کان المنصف والانصاف هذا ق الظلم والاعتساف ماذا محاسبان حقیقی ظلم چنین عمال را بنام سلطان می نویسند چه یکی از اسماء پادشاه راعی العباد بمعنی نگهبان بنده گان خداوند جل جلاله ست پس باید که جزاء عمل را حق دانسته بغمخوارگی رعایای ضعفا دارسند و کان الشیخ شقیق رح یقول اذا کان الراعی هو الذئب فمن یرعی الغنم طبقات و نیز رمه رعیت را از قوج با قرن که عبارت از امراء واجناد و ولات وعمال و گماشته گان حضرت و اصحاب دیوان که این طوایف ظالمان قوی دست اند که چون فرصت یابند مناسب قوت وشوکت و عدت خویش در بند ستم و ایذای رعایای ضعفا باشند قطعه این نویسنده گان دفتر ریو * در نظر آدمی بصورت دیو * می ستانند هر چه می یابند * از کم و بیش رو نمی تابند * کین کس چو ۱ این آیت در رکوع ربع جز ء ۵ ۱ این آیت در رکوع ۶ قبل از رکوع آخر جز ۹ ۲ بمعنی آشکارا ۱۲ ۳ بمعنی ظاهرا ۱۲ ۴ بمعنی میل کردن از حق ۱۲ ۵ بمعنی زدن نیزه ۱۲ ۶ این آیت در رکوع ثلث جز ۱۷ ۷ بمعنی بدیها و سختیها و بلا ها ۱۲ ۸ جمع جز بمعنی شکر و سپاس ا لجمع واوه تخفیف لام و فوقانی جمع والی بمعنی حاکمان دوستان به تشدید لام خطاست همچنین قضات به تخفیف ضاد معجمه جمع قاضی ۱۲ ع