Page 156

۱۴۰ الا بعفولك ولا الجنة الا بلقائك قال الشيخ ابوالحسن ۲۲ سمعت وصف ربی فی جبل فبت عند باب صومعته ليلة سمعته يقول اللهم ان بعض عبادك طلب منك تسخير الخلق فاعطيته مراده وانا اریدان لا يحسّنوا معاملتهم معى حتى التجى الا الى حضرتك ۲۸ م م ۲- آورده اند که کعب بن زہیر ہ که از جمله فصحا و از زمرہ بلغای عرب بودہ پیش از انکه بشرف سعادت اسلام فایض و مشرف گردد زبان ہذیان ہرزه بیان بهجو از خدام عتبۀ رسالت و عاکفان کعبه جلالت ملوث کرده بود و جناب حضرت ختمی مآب خون او را ہدر د مباح فرموده بودند چون کعب ازین خبر وحشت اثر آگاه و مطلع گردیدہ از ہیبت جلالت آنحضرت عقرب وار چپ و راست میگریخت و عرق ندامت و خجالت از وجود معصیت آلودش میریخت و دانسته بود که از آسیب قہر آنحضرت جز بظلال بے زوال مالا مال رحمت او کہ وما ارسلناك الا رحمة للعالمين کہ ذرات عالم و عالمیان را شامل وغرقای بحر عصیان را متکفل ست پناہ نتوان برد قال بعض الحكماء ان الله تعالى خلق محمد ا ۲۶ مجعل رأسه من البركة وعينيه من الحياء واذنيه من العبرة ولسانه من الذكر وشفتيه من التسبيح ووجهه من الرضى وصدره من الاخلاص وقلبه من الرحمة وفؤاده من الشفقة وكفيه من السخاوة وشعره من نبات الجنة وريقه من عسل الجنة فلما اكمله بهذه الصفات ارسله الى هذه الامة فقال هذا هديتى اليكم فاعرفوا قدر هديتى وعظموه كذا فى زهرة الرياض روم ع ۴۴ ۲۱ و قصیدہ غراکہ بران نعت و کمال جناب حضرت ختمی مآب مجلی و آراستہ و پیراستہ بودہ ترتیب نموده برسم مردم عرب بر اشتر سوار شدہ طے فیانی و مراحل و قطع بیابانها و منازل را نموده و این بیت قصیده موصوفه را مکرر خوانده که فالیت ۲۸ ارسی بها من كلاله ، لا من حقى حتى ملاقاتى محمدا تا اینکه خود را بآستان ملک آشیان جناب حضرت بانصرت والا نهمت رسانیده افتتاح با نشا و قصیده ۱ معنی یہ کسے را نگفتن ۴ ۲ لے معنی چوب پایان در که بران پای میگذارند ۱۳ ج که معنی مقیم شونده گان ۱۲ ح ع این آیت در رکوع قبل رکوع قسط جز ۱۷ اھ معنی بیابانہا ام و ہ بمعنى اعيا و ذهاب قوت ۱۲ ح شہ معنی سو دہ شدن ۱۳ ه بخش خواندن ۱۳