Page 148

۱۳۲ حضرت قدس خداوندی عزاسمه قرب یابد عادت ذمی سعادت حلم و خشم خوردن و ترک غضب نمودن و شیوه مرضیه تواضع و عاجزی و کینه گی را از دست ندهد و فی الحدیث اذا جمع الخلايق يوم القيامة نادی مناد این اهل الفضل فيقوم اناس و هم ليسيرون فينطلقون سراعاً الى الجنة ويقولون نحن اهل الفضل فيقال لهم ما كان فضلكم فيقولون كنا اذا ظلمنا صبرنا و اذا اوسئ الينا غفرنا و اذا جهل الينا حلمنا فيقال لهم ادخلوا الجنة فنعم اجرا لعالمین روح ۲۴ ۴ ۱ - آورده اند که هدہدی بخدمت جناب حضرت سلیمان ۴ عرض نمود که یا نبی اللہ تھیاً مہمانی و ضیافت ترا نموده ام اگر از روی کرم اجابت فرمائی حضرت فرمود که تنها مرا و یا بالشکر ہدهد عرض کرد که شاه با جمیع لشکر و سپاه در فلان جزیره مهمان من اند حضرت با جمیع لشکر بموجب اجابت در ان محل حاضر شده هدهد فی الحال بساختن اسباب معاش مهمانان در عقب ملخی پریده و آن را شکار کرده و در دریای که متصل آن جزیره بوده انداخته و مهمانان را بموجب و ما جعلنا هم جسد الا یا کلون الطعام و ما كانوا خالدین آورده اند که کلوایا نبی الله من فاته اللحم فاله المرق یعنی بخورید ای پیغمبر خدا، کسی را که گوشت ملخ نرسد شور با که عبارت از آب دریاست همه را میرسد سلیمان ۴ با همه لشکر از گفتار خوش رفتا ر لطیفه وار که از منقار هدهد استماع فرمودند در خنده در آمده مدة العمر که مقال ہدهد بیادشان آمدی در خنده در آمدندی انتهی و في حياة الحيوان الهدهد منتن الريح طبعا لانه يبنى اخوصه في الزبل وهذا عام في جنسه واذا بخر المجنون بعرف الهدهد ابرأه ولحمه اذا بخر به معقود عن المرئة او مسحورا برده روح ۸۹۱ م ۲ - و اذا بتخر انسان بالجراد البرى نفعه من عسر البول - قال ابن سينا اذا اخذ منها اثنا عشر و نزعت رؤسها و اطرافها وحمل معها قليل اس يابس و شرب للاستسقاء نفعه و اما الجراد البحري فهو من انواع الصدف كثير بساحل البحر ببلاد المغرب ويأكلونه لے این آیت در رکوع اول جزاء کے یعنی آشیانه ۴ سے در سرگین ۱۲ هے تاج سر ہدہد ۱۲