Page 11

حبیب خالق و مخلوق حضرت فاروق که هست قبلهٔ اجلال و کعبهٔ آمال نظیر جود و سخایش عطای بحر است نظیر وصف صفاتش بیان ناطقه لال سپهر شرع مبین آفتاب ملت و دین محیط علم و یقین بحر جود و کان نوال بپیش دست جوادش عطای ابر خطا ازانکه بخشش او دارد آب در غربال زپاس معدلتش رام شد چنان دد و دام که موی میش کند شانه گرگ با چنگال ز بس بعالم امکان نباشدش مانند بروی آینه مشکل که بینش تمثال ز بسکه بحر عطایش نموده در یاب بعهد او نکشاید کسی زبان سوال سپهر شست و کر ددوم و فاروق عدل شعار فرشته خصلت و مهر طلعت و ستوده خصال چنان ز دوده غبار کدورت از عالم که نیست در دل آهن بماند گرد ملال بعزم رزم گذارد چو بچشم رکاب ز شوق فتح و ظفر آیدش باستقبال رفیع مرتبتا آفتاب منزلتا مباد معدلتت را ز دور چرخ زوال توی که نیست بعالم ترا بعلم نظیر توی که نیست بگیتی بکلم همال اگرچه پادشهان جهان بگیتی اند ق و هند و روم و شام و دیار در زبان سو تو آن شهی که بگاه عطا و وقت سوا در و گهر سپری همی ز در و بجوال خوران سپهر چهارم بهر کسب شرف طواف کعبه کوی تو میکند مه و سال نهاده در ره خسروان جبین نیاز ستاده بر در تو خسروان بصف نعال چنان عدل تو منکر شود کسی از جهل که هست نام نکوی تو بر عدالت دال شها غلام تو طرزی که مدایح تو گذشته از سر جاه و جلال و مال ومنال ز مخزنها ر طلب کن بر آستان خودش ز راه مرحمت و جود پیش صنف نعال همیشه تا بود این موسم تموز و خزان مدام تا بود این در ماه و کردش سال محب قدر ترا صبح و صلح در ایام عدو جاه ترا شام هجر باد سیال قصیده