Machine transcription
جلد پنجم
۱۸
كتاب الاقرار
ولو كان عليه مائة درهم في صك ومائة في صك اخر فقال قبضت منك عشر
من هذا الصك لا بل من هذا وهى عشرة واحدة فعلى قياس الاقرار
بالدين يجعلها من ايهما شاء الله في قضاء وتسبر قانايه فيما ذا كان الاحل كفيلا مبشو
و اگر بر شخصی صد درم در یک قباله و صد درم در دیگر قباله بود و گفت صاحب دین که گردانم
از تو ده درم ازین قباله را نی بلکه ازین قباله را و آن گرفته شده یکبار ده درم بود پس بنا بر قیاس
مسئله اقرار بدین بگرداند دین دار انرا از هر کدام قباله که یخواهد و فائده آن ظاهر میشود در انجا که اگر مزگی
از ان قباله ها را ضامنی باشد ولو كان لرجل على رجل مائة درهم وعلى رجل اخر مائة
درهم اخرى وكل واحد منهما كفيل عن صاحبه وكل مال في صك على حدة
اوكانا في صك واحد فقال رب الدين قبضت من هذا عشرة لا بل من هذا
يلزمه لكل واحد منهما عشرة وكذلك لو كفلا عن رجل واحد لرجل واحد فقال
رب الدين قبضت عشرة من هذا الكفيل لا بل من هذا الكفيل لزما وكذا في المحيط شي
و اگر مردی را بر مردی صد درم بود و بر مردی دیگر صد درم بود و هر کدام ازان دینداران ضامن بود
از دیگر خود و هر کدام ازان دو مال در قباله علیحده نوشته بود و یا هر دو مال در یک قباله بود پس
صاحب دین گفت که قبض کرده ام ازین مرد ده درم را نی بلکه ازین مرد دیگر ده درم را لازم میشود
بروی برای هر کدام ایشان ده درم و همچنین اگر ضامن شده بودند دو مرد از طرف یک مردی
برای مردی و صاحب دین گفت که قبض کرده ام ده درم را ازین ضامن نی بلکه ازین ضامن
دیگر لازم میشود بروی ان هر دو ده درم همچنین ذکر شده است در کتاب محیط ولو كان لرجل
على اخر الف درهم فقال لطالب دفعت الى منها مائة درهم بيدك
ثم قال لا بل ارسلت الي بها مع فلان غلامك فانما مائة واحدة لا يلز
فایده
یکبار گفت صاحب دین
که داد تو بمن صد درم را باز
گفت فرستادی بمان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
