Page 144

کتاب الاقرار ۱۳۹ عالمگیر کسی گفت آنها گفت که هلاک شده است این چهارپائی که باجاره گرفته بودی آنرا باجیره و بر تو است تاوان مردمان گیرنده گفت که چنین است بلکه هلاک شده است این چهارپائی که باجاره گرفته بودم آنرا تاوان پس معتبر قول مالک است و تاوان ده میشود اجاره گیرنده همچنیین ذکر شده است در کتاب تجرید شرح جامع کبیر تصنیف امام حصیری رح واکر اقرار کننده گفت که ترا قرض داده بودم هزار درم را بعد از آن از تو آنرا گرفتم لازم میشود بر اقرارکننده دادن آن هزار درم با نکسیکه اقرار برایش شده همچنین ذکر کرده شده است در کتاب تبیین واذا قال رجل اقراقت من رجل الف درهم كانت له عليه و قبضها فقال فلان اخذت منى هذا المال ولم يكن لك على شيئ فرد لا على فانه يجب على ان يرد المال بعد ان يحلف انه ما كان له على شيئ وكذلك لو اقرانه قبض من فلان الف درهم كانت وديعة له عند لا او هبة وهبها له فقال بل هى مالى قبضته منى فعليه ان يرد لا (مبسوط) و اگر اقرار کرد مردی باینکه گرفته ام از مرد دیگر هزار درم را که مرا بر آن مرد بود و قبض کرده ام آنرا و آن مرد دیگر گفت که گرفتی از من اینمال رابونیکه ترا بر من چیزی پس ردکن آنرا بر من پس بدرستی جبرکرده میشود بر اقرار کننده که درکند آنمال را بعد از آن که سوگند کند آنکسیکا قرار برایش شده که نبود هیچ چیزی اقرارکننده را بر او و همچنین اگر اقرارکرد که قبض کرده ام از فلان هزار درمی را که مرا ودیعت بود نزد فلان یا بخشی بود که آنرا برای من بخشیده بود پس آن مرد دیگر گفت که اینچنین نیست بلکه آن هزار درم مال من بود قبض کرده بودی آنرا از من پس بر اقرارکننده لازم است که درکند آن هزار درم را بر آن مرد دیگر ولو اقران فلانا زرع هذه الارض و بنى هذه الدار او غرس هذا الكرونيك كل في يد المقرن لم تصدف لاف المقر الاية لكلمة استعنت بك ففعلت او فعلته با جز و القول الق فایده اقرار گرفتن هزار درم فایده اقرارکشت بنا و نهال غرس خرما زار را گویند ۱۲