Page 379

جلد سوم ۳۷۲ کتاب الوکاله وکیل بصلح از شجه بیا را فضل صلح کرد بعد از صلح وکیل زخم برأی است علی دنانیرا وعرض فلوبها ولو قضيا الدراهم غير الذي اعطاها فالاستحسان لها ادام مثل الدراهم هكذا في المبسوط (عالمکيري) وقتی که مطلوب داد در مهامی دیت را بد و مرد و گفت بایشان که بدهید آنرا از طرف من پس ایشان صلح کردند با مدعی بدینارها و یا در جنها پس آن صلح رواست و اگر ایشان دادند در مهامی را غیر آندرمهائیکه مطلوب داده بود ایشانرا در استحسان میرسد ایشانر اداون مثل آن درمها همچنان است در مبسوط و اذا وكل رجلا بالصلح في شجة ادعيت عليه امره ان يضمن ما صلح عليه فصالح الوكيل على اكثر من خمسائة فان كانت الشجة خطاء جاز لخمس مائة وبطل الفضل ولوكانت عمد اجازت الزيادة بقدر ما يتغابن الناس فيه وان كانت الزيادة بحيث لا يتغابن فيه لم يجز بالاجماع فان برأ المشجوج بطل الصلح في الوجهين على قياس قول ابي حنيفة رح (عالمگيري) وقتی که شخصی وکیل گرفت یمصلح نمودن مردیرا در زخم سر که دعوی کرده شده بود بر او و فرمود او را که ضامن شو آنچه زیرا که صلح کردی بران و وکیل صلح نمود بر زیاده از پنجهصد درم پس اگر زخم سر خطائی بود به پنجهصد درم رواست و زیاده از ان باطل است و اگر قصدی بود زیادت رو است بقدر یکه مردمان بازی بخورند در آنقدر و اگر زیادت چنین بود که مردمان بازی نمیخورند در آن باجماع علما روانست پس اگر زخمی مرد صلح باطل است در هر دو وجه بر قیاس قول امام اعظم رحمة الله عليه فان كان الوكيل صالح عن الجناية ثم برأ من الشجة بطل الصلح عنده وان مات فالصلح جائز على الوكيل خاصة ان ضمن (عالمگیری) و اگر وکیل صلح کرد از جنایت بعد از ان زخم سوبر درست شد صلح باطل می شود نزد امام اعظم رحمة الله علیه و اگر مرد از ان زخم پس صلح برا