Page 101

جلد سوم ۹۴ کتاب الوکالۀ جلۀ اشترحابة وكان الشن الامي عالمیک شخصی ک رکیبریرا که بجربرای من کنیری را یجزی که دیرا همیانیست از هزار درم ومیکا را داد بوکیل و او خرید کینری را بهزار درم چنانکه امر کرده بود اور ابآن بعد از ان نظر کرد بسوی همیانی که ناگاه در ان همیانی ا طلایا هزار باره نهصد درم بود پس خریدن رواست برام کننده وقتیکه هر دو نا خبر باشند بچی که د همیانی است یایکی اییان نا خبر یا برد و خیر باشند کر بد ینشک مریکی از ایشان خبر نباشدند بر انیکه همراه من خیرهست بان و چکنان کر ویل نظر کرد بکز کرد همیانی بود و دانست بن بعد از ان خرید کنیز را بزاره وم خریدن بر موکل است وكذالك لوكان الله لف وخمسما فاشترى جارية فالشراء نافذ على الموكل عالمگیری و همچنین کرد همیانی هزارو پنصد درم بود و وكیل خرید کنینیرا بزار درم پس خریدن جاری برموکل است و كذا اذا قال اشتر لي جارية بالف درهم نقد بيت المال التي في هذا الكيس فاشترى له کا امر، فاذا في الكيس الف درهم علة او قال اشترى جارية بالف درهم علة التي في هذا الكيس فاشترى له كما امره به فاذا فى الكيسالف درهم نقد بيت المال فالشراء جائز على الأمر هكذا في المحيط عالمگیری و پنینی و تقیید میکوید یک را که تجر برای من کنیزی را با راهم همیانی که بیت المال قبول میکند او ر او وكیل خرید از هزار چنانکه م کرد بود دو تا گاه د همیانی هزار دهم ناصره بو دیا گفت یعیز رای من کنیری بهزار درم نا سره که دین همیانی است وخرید برای او چنانکه او امرکده بویان پس ناگاه در سمیان هزار دهم سره بود پس خریدن روآ برامر کننده همچنانست در کتاب محی ولو كان الموكل وزن الف درهم بین یدی محلی الوکیل والوكيل ينظر اليها فقال اشتر لي بهذه المائة الدينار جارية فاشترى جارية كما حتى كان مشتريا لنفسه واشترى بذلك الدراهم بجا على الموكل وتعلق الوكالة بالمشار اليه عالمانية دواگر تو کل