Page 340

٣٣٥ کپتان نموچنانچه با روح طوفان پنجه آزمایی میکند بسوی برقهای درخشنده تیز نظر دوخته بود . در بحر، و هوا، و سمايك صداهای بسیار مهیب ومدهشی حکمفرما بود که آنهم عبارت از صداهای امواج ، و باد، و رعد بود . در تمام وجود و حواسم هیچ تاب و توانایی نماند بهزار زحمت بروی سینه خود را لغزانیده لغزانیده تا به سر زینه رسانیدم ، بهزار مشقت سرپوش را بسوی درون کمان تاب دادنش را فرو برده از زینه واپو خود را غلطانیدم در درون کشتی بپا ایستاده شدن امکان نداشت . لہذا لغزیده لغزیده تا به او تاق خود خود را رسانیده توانستم . کپتان نمو نیمشب بود که داخل واپو شد صدای باز شدن شیر دهنها و پر شدن مخزنهای آب را شنیدم . بعد از کمی آهسته آهسته غوطه خودن نوتیلوس را حس کردم . در حال بدالان آمدم ، پنجره باز شده بود. بسیار ماهیانرا دیدم که از شدت طوفان میگریزند . حتی بر یکچند ماهی بزرگ افتادن صاعقه یعنی تندر را نیز دیدم . نوتیلوس بغوطه خوردن دوام داشت چنان کمان میکردم که تا پانزده متر پایانتر طوفان خواهد بود . اما تا بقدر پنجاه متر فرو نیامدیم از تأثیر طوفان رهایی نیافتیم ، و بعد از انقدر مسافه بيك استراحت وسکون عجیبی واصل شدیم. اما چه سان راحت. و چگونه آرامی که با ور هیچکس نمی آید که پنجاه متر بالاتر بر سطح بحر آن شور رستا خیز برپا باشد ! باب بیستم -- وانزور -- از تأثیر اینطوفان مدهش کشتی ما یکقدری بسوی شرق افتاده بود. بنابرین