Page 308

۳۰۳ بحساب برابر کرده ایم . حیات خود را، وحیات شمارا حساب کردیم، دیدیم که حیات شما برحیات ما مر حجست، لہذا محا فظه کردن آنرا لازم دانستیم ، ومحا فظه هم کردیم والسلام . — نی نی ، ندلاند ! اینچنین نیست، حیات من هیچگاه بر حیات همچو تويك شخص عالیجناب صادق مرجح گرفته نمیشود . — بس بس !! اینچنین سخنانرا شنیده نمیتوانم . — خوب ، قونسه ی ! ای یار صادق ، تو بگوکه چسانی ؟ آیا چقدر عذاب کشیده خواهی بود ؟ — من بعذاب خود نفهمیده ام ! بیهوشی افندی مرا هیچ آرزوی نفس گرفتن نمیداد! بکمال تأثیر بهر دو رفیق خود گفتم : — دوستان من ! باهمدیگر خود بچنان رابطه‌های مربوط شدیم که بریده شدن آن غیر ممکن است . حق شما بر من بسیار است . . . ندلا ند — من آن حق را به بدی استعمال میکنم ! قونسه ی — یعنی چه خواهی کرد ؟ ندلاند — بلی، هنگا میکه از نوتیلوس فرار کنم بهمه حال افندیر ا با خود خواهم برد. قونسه ی — آیا بکدام طرف میرویم ؟ من — یکسر بسوی شمس میرویم که شمس هم ازینجا بسوی شمال است ! ندلاند — اما دانستن این لازم است که آیا سفینه به بحر محیط اطلسی، و یابحر محیط کبیر میرود ؟ من — معلوم نیست !