Page 256

٢٥١ درآمدند . کپتان نمو با اینحیوانات مدهشه هیچ سر و کاری نداشته متصل میبرآمد . بيك طبقه کوه واصل شدیم که آنجا نیز بسی چیزها نظر حیرت مرا جلب نمود . آنچنان خرابه زار هایی دیدم که از دست و اعمال انسانها برآمده بود اینها عبارت از قصرها، ومعبدها، و بناهای خراب گشته بود که روی آنها بانباتات و حیوانات قشریه بحریه مستور شده بود . با خود میگفتم که آیا این قطعه زمین کدام قطعه ایست که در زیر بحر غرق و ناپدید گشته؟ از طرز بنا و معماری این بناها معلوم میشد که بر طرز و اصول قرون اولی ساخته شده است . آیا از اثر دست کدام قوم و ملت خواهد بود ؟ آیا کپتان نمو مرا بکجا آورد؟ خواستم که از کپتان بپرسم ولی چون سخن گفتن ممکن نبود از دستش گرفته بشدت بجنبانیدم . ولی کپتان نمو بدست خود ذروه کوه را نشاندا نده بدست خود اشارت چابك رفتن را بنمود . لہذا سرعت را به پیروی کپتان بیشتر کرده بعد از چند دقیقه به ذروه جبل وا صلشدیم . روی خود را چون بطرف راهیكه بران آمده بودیم گردانیدم از انطرف ارتفاع کوهی را که بران برآمده ایم اگرچه بقدر هشتصد قدم تخمین کردم ولی این جهت دیگر آنر انقدر دو مثل آن عمیق یافتم. این کوه که ما حالا بر تالاق آن میباشیم مگر و ولقان یعنی کوه آتش فشانست ! پنجاه قدم پایانتر از سنگلاخی که ما بران ایستاده ايم يك ذروه ديگری موجود است که تالاق آن مانند دهنه تنور بسیار فراخى يك مجرایی تشکیل داده سنگها ، و مواد مذاب شده معدنيه بانخار بسیار سر خرنگ تیره ازان در میان آب بالا برآمده به اطراف همیریخت . اینست که این و ولقان هر طرفرا به يك نور سر خرنگی تنویر نموده بود .