Page 252

٢٤٧ ندانستم که این شر شر از چیست ، پسآن پسآن دانستم که بر سطح بحر باران بسیار پر شدتی میبارد . بی اختیار بفکر آن افتادم که مبادا باران مرا تر کند . اماز و دفکرم بسرم آمده برین فکر غریب خود خود بخود خنده کردم آیا انسان در میان آب با آب چگونه تر میشود؟ این را هم بدانید که انسان خود را در میان این سقافا ندرهای کلفت چنان نمی پندارد که در آب رفتار میکند بلکه چنان میپندارد که در میان يك هوای بسیار ثقیلی رفتار دارد . بعد از نیمساعت راه ما بر سنگستانی افتاد که دامنه کوه بلند و پر سنگی بود . بعضی سنگپاره هایی میدیدم که بلا مبالغه بملیونها حیوانات نباتیه خورده بینیه بر آن چسپیده بودند . پایهای ما زود زود میلغزید اگر عصا چوبهای چنگل دار معاونت نمیکرد یکچند بار بر زمین افتاده بودم . گاه گاه در اثنای راه بعضی تخته سنگهای تراش یافته منتظم میدیدم ، گاه گاه بر بعضی راه های سوك مانند سنگ بستی رفتار میکردیم که سبب انتظام این سنگها و راه ها را نمیدانستم . ضربتراینکه پاپوشهای آهنین ما گاه گاهی بر استخوانهای پوسیده شده اصابت کرده صدای شکستن آنها میبرآمد . آیا این دامنهٔ وسیعه کجاست؟ پرسیدن هم از کپتان نمیشود ! نقطه سرخی که دیده میشد رفته رفته بزرگ شده میرفت ، و روشنی آن افقرا زیاده تر روشن میکرد در میان قعر بحر این تنور شعله ور مرا خیلی متحیر و به صراق انداخته بود . راه ما رفته رفته زیاده روشن میشود . ضیا از پشت کوهی که ما بر دامنه آن بالا میشویم از دهنه تالاق کوهی که بقدر هشتصد قدم ارتفاع دارد دیده میشد . کپتان نمو بلا تردد پیش میرود یعنی این راه تاريك را بار ها دیده و شناخته است . منهم بکمال امنیت و اعتماد از پی او قدم میزنم . کپتانرا یکی از بدایع مخلوقات بحریه تلقی میکنم .