Page 205

۲۰۰ ستند که محفظه های سر پوش را بسر ما بنهند که از کپتان پرسیدم که : — آلت تنویر و تفنک چرا نیست ؟ نمو — چرا که ضرورت به آنها دیده نمیشود ، در بسیار جاهای عمیق نمیرویم که بچراغ حاجت افتد ، بعوض تفنگ نیز این قمه را بگیرید بکمر بیاویزید . بنا بر امر کپتان قمه را بکمر آویختم و دیگر چیزی نگفته سر خود را در محفظه درا وردم . کپتان و رفقا یم نیز همچنین کردند . تنها ندلاند ژیپقین مدهش خود را بدست داشت . طایفه ها یگان یگان ما را از زیر بغلها گرفته از قایق به آب فرو انداختند . بقدر یکیم متر وقایماً در آب بزیر رفته پایهای ما بر ریگ قعر بحر بر خورد کپتان نمو بدست خود اشارت کرده در پی آن براه افتادیم. ضیای شمس قعر دریا را بخوبی تنویر مینمود، همه چیز را بخوبی میدیدیم . بقدر ده دقیقه رفتیم که بعمق پنج متر و از سطح بحر فرو آمدیم . زمین نیز همواری پیدا کرد . مار ماهیهای بسیاری از صدای پایهای مارم خورده بهر سو میگریختند . كذالك ماهیان سفید و براق پہن و جودی نیز بسیار بود. شمس آهسته آهسته به جوسما بالا میشد ، و دریا را زیاده تر تنویر مینمود . حال زمینی که بران براه میرویم نیز رفته رفته تبدل میورزید. از ریگزار گذشته بريك زمين سنگستانی براه افتادیم که سنگهای كوچك و بزرك غير منتظم زمین را فرا گرفته بود. بر روی این سنگها و زیر و اطراف آنها به لکم حیوانات ناعمه و نباتیه موجود بود . در میان اینحیوانها صدفهای پوست باريك و غیر منتظمی که مخصوص بحر محیط هند يست بكثوت موجود بود و بسی حیوانات مختلفهٔ دیگر نیز مشاهده میشود . علی الخصوص خرچنگ های بزرك بزرکی نیز دیده میشد که بعضی از بغل سنگها و بعضی از سر سنگها