Page 61

٦٠ ز وصف لاله اورنگ بر رو سخن دارم نگه را چهرہ خون بازنم بر سبزہ خوانیش نمازی واجب میشود بر پاکدامانان سفیدی میکند چون دل شب آسمانیش حصار مار پیچی اژدہائے گنج راما که مے لرزد به گنج شایگان هر خفته دیوارش تعالیٰ الله از باغ بلند و قصر شہر آرا که طوبیٰ خشک میماند به ریشے کنتکجا ش اگر در رفعت برج فلک سایش نمے سند چرا خورشید را از طرف افتاده دستارش تکلف بر طرف انقسم ملکی را باین زینت امیر حون مامان الله غازی مع در درکاش بجان مر سر شدم یکبارگی از دل گرفتاریش دہم خون عزیز خویش تا سازم چو گلزارش تضمین اعلیحضرت غازی