Page 16

( ۱۳ ) (٢) اینکه تفریق دهندۀ امر امت بعد از انکه بر شخصی اجتماع شان حاصل گردد هر که باشد لازم القتل است ـ و مراد این است که اگر شخصی مدعی فضیلت باشد و باعث و موجب تحريك فتنه گردد و در اجتماع مسلما نان خلل افگند همان شخص با وجود فضیلتش وا جب القتل است زیرا که تصریحات اوامر شرعیه و هدایات نبویه مقتضی بقای امن و امان و دفع فساد و فتنه میباشد و تحريك فتنه اگر چه فرضاً برای نتیجۀ نيك باشد بحكم شرع انور ممنوع و محرك آن واجب القتل است . (و عنه قال سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول من أتاكم و امركم جميع على رجل واحد يريد ان يشق عصاكم او يفرق جماعتكم فاقتلوه.) ( صحیح مسلم ) یعنی و نیز حضرت عریفه (رض) که راوی حدیث سابق است فرموده است که شنیدم از حضرت رسول مقبول عليه الصلوة والسلام که میفر مودند ـ چون امارت شما بر مردی قرار یافته باشد و اجتماع شمایان حاصل باشد پس هر که ارادۀ خلل اندازی در اتفاق شما یان نماید یا تفریق دهد جماعت شما را بکشید او را . ( عن عبدالله بن عمر رضی الله تعالى عنهما قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم من بايع اما ماً فاعطاه صفقة يده و ثمرة فؤا ده فليطعه ان استطاع فان جاء أخر ينازعه فاضر بو اعنق الآخر ) ( صحیح مسلم ) یعنی حضرت عبد الله بن عمر فاروق رضی الله تعالى عنهما روایت نموده است که آنحضرت علیه الصلوة والسلام فرمودند کسی که بیعت کرد با پاد شاهی و پیمان دست و ثمرۀ دل خود را بوی داد پس لازم است که تاوقت وجود قدرت و استطاعت در اطاعت او قصور نماید ـ واگر