Page image — the source of record
Machine transcription
صحيفه ۱۷ محاربهٔ روس و جاپان جلد اول
حکومتی که بر مقاوله نامه امضا کرده اند بقوهٔ عسکریه محافظه و نگهبانی میشد.
درسنهٔ ۱۸۹۸ در پولیتیقهٔ روس يك تغير نا گهانی حاصل شد. روسیه
مأمورین مالیه، و معلمان عسکریهٔ خود را از «سه ئول» واپس طلبید.
ودر (۲۵) نیسان باژاپونيا يك مقاوله نامهٔ عقد نمود. این مقاوله نامه برای
ترك شدن «قوره» به نفوذ ژاپونیا خطوهٔ نخستین و قدم اولین شمرده
میشود . در فقرهٔ سوم این مقاوله نامه چنین نوشته شده بود :
«بسببی که مناسبات صناعیه و تجاریهٔ ژاپونیا در قوره فوق العاده توسع و
انبساط پیدا کرده، و در ینمملکت اهالی ژاپونیا افزونی و بیشتری دارد، حکومت
روسیه ترقیات صناعیه و تجاریهٔ را که در مابین ژاپونیا و قوره جاری میباشد
سکته دار نخواهد کرد»
بعد از یکمدتی جریدهٔ رسمیهٔ «پترسبورغ» این سطر ها را مینوشت:
«این ائتلاف دوستانه بدولت روسیه امکان داشتن اینمسئله را بخوبی
بخشید که همهٔ سعی ها و کوششهای خودرا درخصوص ایفا کردن و کامل
ساختن وظیفهٔ تاریخیه و مسالمت کارانهٔ که در باب سوا حل بحر محیط بعهدهٔ
او ترتب کرده حصر و توجیه نماید»
سبب اصالی این تحول ناگهانی را در پولیتیقهٔ روس در منافعی که برای او در
احوال داخلی چین پیدا شده بود جستجو باید کرد. یگانه منافع روس در مقا
وله نامهٔ «روس — و چین» که در سنهٔ ۱۸۹۸ امضا شد پدیدار میشود، چو
نکه این مقاوله نامه لنگر گاه مهم «پور آرتور» را به روسیه می بخشید. بنا
بر حکم این مقاوله نامه در همانزمان این حق را نیز به روسیه میداد که خط راه
آهن سیبر یار ا از داخل «مانچوری» گذرا نیده تا به «پور آرتور» تمدید نماید.
در وقایع سنهٔ ۱۹۰۰ دولت روسیه (پروغرام) مقاصد و نقشهٔ آمال
خود را در شمالی چین توسیع نموده در ان حوالی به تقویه و تزايد نفوذ خود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.