Page 237

۲۰۴ در میان کعبه و بتخانه راهی یافتیم از شب هجران گذشته صبح گاهی یافتیم دلبر دیدم نشسته در میان گلرخان گرد او پروین و لیک او را چو ماهی یافتیم ترکش قربان کمانش چشمه آبحیات زیر عناب لبش خال سیاهی یافتیم شیوه شیرین که صد فرهاد و خسرو میکشد قاتل چندین هزاران یک نگاهی یافتیم عایشه جرمش نمی گنجد بمیزان عمل پیش لطف سرمدی چون برگ کاهی یافتیم بیتو ای مونس جان تخت سلیمان چکنیم عمر خضر ار بودم حشمت خاقان چکنیم با تو در دوزخ سوزان توان زیست مدام بیتو با حور جنان روضه رضوان چکنیم گرچه ابر کرم از چشمه حیوان بارد بس بباید زبسرم لولو و مرجان چکنیم نیست بر لوح بصر غیر خط زنگاری چون نبینم رخ تو یوسف کنعان چکنیم روز شب کردم و شب روز نیامد یاری عمر باد شد اکنون سر و سامان چکنیم هر کسی کشته خود میدرود آخر کار هستم از فعل بد خویش پشیمان چکنیم عایشه درد تو بگذشته ز قانون شفا چون علاجی نبود سعی بدمان چکنیم من بنده عشق دل ربایم هر چند که براندم بیایم