Machine transcription
۱۹۵
از کوی وسیله در گذشتم در وادی بی کسی نشستم
هم نام نشان بیاد دادم از باده اشتیاق مستم
پروانه شمع وصل یارم هم عاشق و رند و می پرستم
بیگانه ز خویشم ارچو مجنون از خمر محبت الستم
فصل گل و مل هوای بستان قفل در توبه را شکستم
دریده مرا لباس تقوی زنار عبودیت ببستم
محبوس کند زلف خوبان هم ساکن دیر تا که هستم
جز مهر تو دل بکین نبندم هم دست طمع ز خلق شستم
عایشه فتاده شاه مردان
از لطف و کرم بگیر دستم
عاضش جنت نور خدا می بینم شیوۂ حسن ترا صبح صفا می بینم
اہل ارضی و سماوی بتو دارند جا نرگس مست ترا عین حیا می بینم
طاق ابرو تیو شد قبله حاجات همه فتح پیشانی تو عقده کشا می بینم
بنده لعل گهربار تو گردیده مسیح از خط سبز تو بر خضر بقا می بینم
نخل طوبی بجنان نسبت بین نیا الف قد ترا شمع ضیا می بینم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
