Page 21

۱۶ گناه من جر عد فزون ترست لیکن شفاعت همه در نامه رسول الله بخط خویش مسلّم بدار ایانم بحق گوهر گنجینۀ رسول الله بعین مرحمت از لطف سوی من بنگر بحق نرگس مستانۀ رسول الله معزز و وجها هم کنی بفیض ابد بحق مجلس سلطانۀ رسول الله دلم بحلقۀ عشق نبی گرفت است مقام امن بود دانۀ رسول الله اگر به لطف بخوانی مرا عجب نبود کمینۀ کلب درخانۀ رسول الله به عائشه ز کرم جرعه تصدّق کن زجام و کاسه و پیمانه رسول الله بنام آنکه فرستاده وحی و فرقانست که اسم ذات وی الله و صفات رحمانت قوی و قادر و بیچون قدیم لم یزلی بذات خویش مسلم نه جسم و نی جانت نه عضو و گوش و چود وزبان نه روح و روان نه ارتباط که خلاق جمله خلقاست کریم و هم کرم وغافر و غفور و رحیم علیم و عادل و رزاق حور و مرغاست شد که عالم و آدم بید قدرت اوست قدیر و صانع گردون چرخ گردانست بملک خویش ندارد شریک و انبازا کمینه جرعه بدنش محیط عمانست مقیم بودن درگاه اوست سلطا بمورگر نظری افکند سلیمانست بنیان مجید