Page 19

۱۴ در صفات ذات پاک سید عالی نسب بعد نعت احمد مختار میخواهد دلم در کشم منصوروش بطنی زفرط اشتیاق کی بود آن ساعت فرخنده یا تمیر سرزنم مجنون صفت اندر بیابان صبا چشمه آبحیات جاودانست جایم کربینم عارض رعنای آن شیر روز و شب انبر سطت میمالم از خلوص خویشرا پروانه شمع وصال نازنین زین بشارت سر بکیوان میرسد از افتخار فضل حق لطف نبی گریاور زیارت کنده ام بر خاتم دل نقش حب خاندان لطف میدارم رجا از خالق جان آفرین قاصد باد صبا گر مژده وصلم دهد چادر عصمت بسرم خلعت عفت بیر دمبدم تیغ زبان خویشرا جوهر کنم از خم عرفان می شوقش بجام زر کنم کین وجود خسته را فارغ از خیر و شر کنم فرح دل را از مشام روح جان پرور کنم تا ز خاک آستانش زینت وز یم کنم جستجویش را مدام همچو اسکندر کنم جان فدای خاک پای مسعود و مجبر کنم گرد نعلین مبارک سرمه البصر کنم آشکارا و نهان و باطن ظاهر کنم گر بسر از قام شاهنشاه بحر و بر کنم خانه دل را ز عشقش گنج پر گوهر کنم چشم دارم رتبه بر افلاک چون خاور کنم در بساطین مصالش مدح آن سرور کنم خضر آسا تا قیامت جامه اخضر کنم از ید خاتون محشر زوجه حیدر کنم ملا