Page 132

۹۹ تیر چون جست از کمان باز نیامد دست فکر باطل خیال عبثی می آید تمنای رخ دوست شدم سوی چمن صوت طوطی بقفسی در قفسی می آید گرچه باقی نبود کقفس از هجر توتر شادمان باش که عمر نفسی می آید عایشه گر بغم هجر گرفتار شدی دل قوی دار که فریاد رسی می آید آمد بهار موسم عهد شباب شد ساقی بیار باده که دلها کباب شد رشک بتان صحن چمن چون ظهور کرد گل از خجالت رخ او در حجاب شد شیرین صنم چو کبک خرامیده میرود بر گردنم دو گیسوی مشکین طناب شد مخمور جام عشقم و مفتون گلرخی وزیمن دوست ساغر ما پر گلاب شد شب تا سحر نخفت دو چشمم زفرقتش وز ناله های من جگرسنگ آب شد طوفان عشق کشور دلرا خراب ساخت بر روی آب خانه ما چون حباب شد چون برد شرح حال پریشانیم صبا منت خدایرا که پیامم جواب شد از دست رفته بود وجودم زفرط عشق عون از که شد که لطف مبشر بتراب شد عایشه دل بمهروی افروز داد بیدار چون که نرگس شهلا ز خواب شد