Page image — the source of record
Machine transcription
۹۷
آن سرو قدلاله عذار شکرین لب چون بلبل دستان بزاران برم آمد
نسرین و گل و نسترن از شوق بخندید شمشاد چو در صحن چمن جلوهگر آمد
هرگز نظری بر من بیچاره نمیداد قطع از کرمش آنکه در آغوشم در آمد
عُمرم بشد اندر طلبش همچو زلیخا صد شکر که آن یوسف زرین کمر آمد
وین مردۀ تنم باز حیات ابدی یافت چون عکس جمال تو مرا در نظر آمد
این حسن خداداد و را حد بیان نیست مشاطۀ زلفش چو نسیم سحر آمد
المنته لله که رسیدم بوصالش هر مطلب و مقصود که بودم بسر آمد
بیدوست رعاشه جهان جان تتن در آمد
خاک قدمش نیر چو کحل بصر آمد
از دلم یک حسن را خبر دارد آنکه بر عالے نظر دارد
که بدام بلا گرفتارم عاقلان زین بلا حذر دارد
آنکه او را فراق میخواند تیرهبختان ازو حذر دارد
هر که با او رفیق و مونس شد زخم ناصور بر جگر دارد
و آنکه از صحبتش بعید بود طالع نیک در سیر دارد
اینچنین همدم ستمگر را قادر ذوالجلال بردارد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.