Page 310

بود. بعد از آن بحضرت این روز سعيد يك نطق شکرانه از طرف عموم ملت بحضور سردار نامدار قرائت شد. متعاقب آن سردار نامی بر پاشده بعد از اینکه شکريه خالق متعال را بر اینکه در آرزو و نذر خود شان که نجات وطن بود و آنرا نایل شده اند ادا نموده از احساسات پر جوش عمومی که ایشان را بتأثر ربا آورده بود یاد آوری کرده خاتمه نطق خود را بر این آوردند که من ازین خرابی های وارده وطن خیلی متأثرم و بشما توصیه میکنم تا بزودی از نقصات این بحران تلافی نموده مملکترا برای پیشرفت و ارتقای تدریجی که نصیبش باشد آماده سازید در اینجا از طرف عموم حاضرین پیشنهاد تکالیف ایشان بقبولی عهده سلطنت و زمامداری قرائت شد . و هنوز این قرائت تمام نشده بود که از هر طرف هلهله و زنده باد اعلیحضرت محمد نادر خان پادشاه و ناجی و استقلال بخش افغانستان بلند شد واقعاً زین صدای تبريك ذات ملوکانه شان در آن حالت بدهشت رفتند . چنانچه منظره که در پیشروی این صفحه است و در همان حالت تردد و دهشت که برایشان تکلف سلطنت شده بود گرفته شده است با کمال دقت نشان میدهد که این دعوت و انتخاب تا کدام اندازه ایشان را بتردد عمیق برده بود . که بعد از يك تفکر دور تکراراً عقیده خود را ظهار فرمودند که من پیشتر هم نذر خود را تا پنجا گرفته بودم که مملکترا از ستم و دزدان خلاص كنم و اينك الحمد الله به آرزوی خویش موفق آمدم . حالا مسسٔله پادشاهی را برای انتخاب ملت میگذارم زیرا خود من ابداً این آرزو را ندارم چنانچه در اول اراده و تصمیم خود را اعلان کرده ام . ولی اهالی و اعیان و علما و خوانین که حاضر بودند بیشتر از این صبر نکرده با هلهله خیلی گرم صرار بانتخاب خود کرده و اینرا هم افزودند که درین محفل تقریباً از عموم نقاط مملکت افراد موجود هست ، وعلاوه بر ان در تمام مملکت مستحقتر از شما کسیرا نمی بینیم و در تعطیل این امر خطرهای بزرگت به وطن ومملکت عاید میشود پس بنام خیر وطن باید این عهده را قبول دار شوید گفته و باز دوباره صدای تبريك در داخل سلامخانه و نیز در خارج آن صدای تبريك بلند شد و بهمین صورت گرم جوشی و اصرار ملت زمامدار خود را انتخاب نموده ، تمنای تلافی گذشته را در سایه زمامداری شان دعى شدند . — ٢٨٥ —