Page 185

گذشت . و آقای شاه ولیخان سرواست به طرف کوهسین رفتند . خبر سقوط طیاره از طرف خوانین و قوام به خوشی زیاد تلقی شد ، و در حقیقت هم جای خوشنودی بود زیرا سقوط این طیاره عبارت از کم شدن يك جزئی از قوای سقو بود است . ولی چیزیکه عبرت آور در این انقلاب بر ما گذشت همین بود که . فرضاً اگر يك دوطياره از طرف امان الله خان به کابل میامد البته سقو آنها را زخمی و معطل ساخته بزمین میانداخت و البته خوشنود میشد . و هر قدر ذخایر تلف میکردید . و کارطوس و عمارات و غیر آن برباد و خراب میشد هر جهت به قدر تلفانیکه بجهت مقابل میرسانید هما ن قدر باید خوشنود و خود را کامیاب میدانست و حق به طرف هم بود . زیرا دشمن خود را ضعیف ساخته است . ولی بیائیم در حقیقت قصه که آیا جوانهای که در این محاربات خون های شان به بسیار بی قیمتی و هدر تلف شده است . و نیز جباخانه و اسلحه و توپها و عمارات وطیاره ها یکه تلف شده آیا مال کیست ؟ وخساره آنها عاید بکیست ؟ و گریه این خساره ها را در آتیه که خواهد کرد ! این همه اموری بود که از دل های حساس خون میچکانید . ولی سیلابیست که آمده البته تا زمانیکه سیلاب جوش و هجوم خود را پوره نکند جلو آنرا نمیتوان گرفت . از يك طرف این اوضاع را با چشم گریان میدیدیم و از طرف ديگر يك طبقه افراد را میدیدیم که محض برای آب خت کردن و ماهی گرفتن آنقدر سرگرم تیره کردن وقایع هستند که تحسر و حزن را هزاران چند میساخت . واضحاً میگوئیم که این طبقه نه روحانیون و ملاهای غیر حقیقی بود بلكه يك عده خوانين وغير خوانین هم در جمله این قطار آب خت کن شامل بودند . ۳۰ حمل : امروز يك مسئله تاریخی خیلی قیمت و اهمیت داری روی کار شد که در تاریخ مشرقی وجنوبي قطعاً مثيل نداشت . و آن همینکه از طرف مشرقى يك وفديكه عده آن ها ـ ۱۳۰ نفر بود . — 171 —