Page 121

( سمچ های ملاعمر ) پیشتر فرستاده بود بطرف کابل گریخته میروند ، این اطلاع بیشتر وی را بما یوسیت قریب نموده و چاره آخرین موفقیت خود را توسل کردن بمساعدت قوم خوگیانی دانسته ، توجه خود را بطرف کار گرفتن از ایشان نمود . ملک محمد جان وملک محمد شاه خوگیانی لشکری بکمک علی احمد خان ترتیب داده بطرف ( سمچ های ملا عمر ) فرستادند ، ولی میگویند که محمد شاه نسبت بعدا وتیکه با ملک محمد جان داشت این مشارکت خوشش نیامده وخفیه بطرف کابل آمده باسقو مفاهمه نموده . حینکه محمد شاه واپس از کابل معاودت می نمود در راه با ملک محمد جان مصادف شده و بین شان جنگ واقع شد درین بین هر دو ملک ها باچند نفر دیگر کشته شدند و در نتیجه کشته شدن این دو سرکرده خوگیانی اقوام شان که در گرد ونواحی علی احمدخان افتیده بودند ، از وقوع یک خانه جنگی داخلی بین خود شان ترسیده و سرراست بطرف خانه های خود رفتند ؛ گویا علی احمدخان در میدان قریباً منفرد ماند ، زیرا قرار یکه پیشتر بیان شد قوای عسکری که پیشتر روانه شده بود مشتت شده و آنهائی که کوهستانی بودند نزد سقو و دیگران بوطن های خود رفتند ، وقوای دیگر یکه در جلال آباد داشت هم ذکر گردید که در حدود هاشم خیل چور شدند ، آخرین قوایکه پیدا کرده بود همین اقوام خوگیانی بودند که آنها هم در نتیجه حادثه کشته شدن این دو ملک از گرد و نواحی شان پراگنده شدند ، دیگر قوائیکه برای علی احمد خان آمد عده بزرگی از اقوام شِنوار بود ، ولی رسیدن اینها در وقتی شد که صحنه دورادور علی احمدخان آتش کردیده و مخصوصاً بیک عده که از دعوا کردن پادشاهی اوشان ناقم بود مصروف هنگامه جوئی گردیدند لذا این شنواریها که رسیدند درین نفرت دیگرها ازوی شامل شده و باقئی هست و بود علی احمدخان راچور و تاراج نمودند . مخصوصاً قصه شراب نوشی علی احمد خان اهمترین علت تنفر اقوام از ایشان بود . صبح این حادثه چور شدن ، علی احمد خان لخت و برهنه بطرف لغمان رفته و از آنجا هم بکتر رفت و در کتر تعقیبات سلطنت — ۱۱۰ —