Page 556

شروع محاربه گردیز ٤٧٥ جلد اول ـ نادر افغان شروع محاربه : اول صدای تفنگ و متعاقب آن آواز توپ ها فضا را بجنبش آورد، منظره مدهش موحش هولناکی بود، دهشت این منظره نه تنها صدا توپ و تفنگ و یا افتیدن تنۀ ما بر زمین است، بل چیزیکه وحشت و دهشت این میدان محاربه را بنظر ها مجسم میساخت، تعداد قوای متحارب جانین است زیرا تعداد محاربین از طرف سقو پنجهزار و از طرف گردیزیها تنها ٦٠ نفر بود، اما چطور شصت نفری که هر واحد آن مجسمه شجاعت و حماست و بهترین مصداق غیرت و افغانیت بودند، حتی هر فرد این دسته بر خود معتمد بوده هیچگاه اتکال را بر غیر نمی پسندند، در حالیکه اعتماد بنفس صفت بزرگیست که ملل متمدنه بصرف کردن ملیونها پوند و مجهودات خیلی زیاد اولاد خود را با آن تربیت میدهند، حقیقتاً این اقدام مردانۀ مدافعین بهترین شاهد اعتماد بنفس و علو همت شان است . آقای شاه و لیخان این وضعیت را که مشاهده نمودند مجلس و مذاکرات و غیره را گذاشته تمام آن قوه های عسکری و قومی را که در اثنای این دقیقه ها تهیه شده است بمیدان رسانیده رفتند و محاربه ساعت بساعت شدت گرفته میرفت . جریان شدید محاربه : شاید این محاربه در قصۀ جنگ ها از وقائع نادر باشد چه در تیز ترین دقیقه های جنگ تعداد قوۀ گردیزیها به ٦٠٠ رسیده بود.