Page 462

وقوع مجادله و انجام آن بمصالحه ۳۸۷ جلد اول - نادر افغان رفته بودند، بالاخره آمده و بیان نمودند که بین قوم (صبری و منگل) که هر دو امروز آمده اند دائر بیک کینهٔ قدیم جنگ واقع شده است. از داخل چهاونی وفدها برای اصلاح فرستاده شد و قضیه تا شام بمصالحه انجامید. به روز پنجم حمل یک حادثهٔ دیگری پیش آمد که قریب بود یک نزاع بمانند دیروز و یا وخیم تر از ان تولید کند که مجبوراً بسبب آن حرکت بتعویق افتاد، حادثهٔ مذکور این بود که قوم (درخیل جدران) بعد از گرفتن تفنگهای حصهٔ خود یک هیاهو و گفت و شنید سختی را بدروازهٔ چهاونی انداختند. علت این شر و شور همین بود که قوم (ببرک خان) که «آنهم جدران است» بیشتر از ما تفنگ گرفته است، ولی این غل و غش بحدی شدت گرفت که گوئی میخواهند این را بهانه گرفته یک نزاع بسازند. این حوادث بزرگ و کوچک که پیدا شد نیز د تحمل آنها خارج از حوصله بود و باز هم اگر حوصله طاقت کرد بتو‌اند، اما اداره و تدبیر کردن این حوادث در چنین اوقات باریک تا نگذارد که قضایا باندازه وخامت رسیده با اینکه سرایت کرده صورت قومی گیرد البته قوهٔ تدبیر خیلی رسائیخواست که مجرد پیدا شدن هر قضیه سپه سالار و یا یکی از برادران شان آنرا اداره کرده حل مینمودند. امروز سر دار شاه ولیخان با فرقه منگل از راه منگل حرکت کردند و بعد از ظهر سردار شاه محمود خان بطرف جاجی عزیمت نمودند.