Page 401

اشتعال نائرۀ شدیرا نقلاب افغانستان ۳۲۸ جلد اول - نادر افغان حرکت امان الله شاه را باندازۀ مخفی و محصور ساخت که از ابتدای شورش شرفی و از بد و هجوم و پیکار اشرار شمالی بموعد مخلوعیت و حرکتش به صوب قندهار شب و روز در ارک میبودند و کمتر می برآمدند حتی رفتن و نظارت نمودن میدان حرب را هم که تماماً به اطراف و حوالی قریۀ شهر کابل واقع بود، و از طرف بچه سقو (۱) و دزدان هم شررش تجار به بشدت جریان داشت مستحسن نمی پنداشت . (۱) رئیس این جمعیت قطاع الطرق، حبیب الله بچۀ سقو بود که شرح حالش در صفحه (٢٦٦) می آید نامبرده که در اثر وحشت و سبعیت خویش خیلی زیاد کسب شهرت و دهشت کرده بود و عموم مردم مخصوصا اهالی شمالی از وی در اذیت و دائماً در خوف و خشیت می بودند، در یهیوقع بروز اثرات مخالفت ملی نسبت باوضاع حکومت امانی بتحریک و تأئید خائن نا بکدسته از دزد با بمخالفت شخص شاه کمر بست و ازین وضعش که تمام ملت در ان متشک بودیوماً فیوما در قوت و قدرت خود افزود، حکومت چون از گرفتاری او تعوت حریه عاجز آمد و حالیکه آثار انقلا در سر تا سر افغانستان نمایان بود بخصوصاً در مشرقی امواج انقلاب طغیان داشت به تقویت خائنین بزرگ لا محاله از در مصالحه با او پیش آمده از اعطای منصب نظامی و اسلحۀ کافی و نقدر بخواه ده مناست برای او و دزدان معیتش در نفوذ اعتبارش افزود. ولی این شقی آن اسلحه و حماخانه را که بنام سرکوبی اشرار شینواری گرفته بود بر خود قوۀ نظامی حکومت استعمال و تمام مراکز عسکری شمالی را قبضه وعسکر ی را خلع اسلحه کرده، حتی پغمان ، میدان را هم تسخیر کرده در ٢٢ قوس باتفاق حجم غفیری از ملت بکابل حمله اور شده ارگ را بزیر اتش گرفت بعد از ادامه یک جنگ طولانی بین نفری سقوی وقوای امانی که بانواع اتواپ بزرگ وخورد و ماشیندارها و طیاره ها حتی موترهای زره پوش و انواع الای حربیۀ دفاعیه مسلح بودند، در اثر جراحت شدیدی که بشانۀ بچۀ سقو اصابت کرده بود شکست کرده در شمالی متواری شد، در طول یکماه نه تنها بواسطه اشکال آفرینی مغرضین در سرهبری عسکری با حکومت امانی از وی تعقیب نشد، بلکه بر آنیش معاونت مادی ومعنوی ونقشه و هدایات مکملی اعطا شد با اصرار او را و ا دار کردند تا یکرار بر کابل حمله کند، چنانچه به ٢٣ جدی باز دزدان ناگهان بنای هجوم نهاده از هر طرف کابل را زیر آتش گرفتند، و باندازۀ در پیشرفت خود تسریع ومحاربه را شدت اداره میکردند که ساعت بساعت خطر سقوط کابل شاه و سپاه را در هراس و تزلزل می انداخت .