Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ۱۳
۲۹
جلد دوم، سال دوم
گور من در موضعی باشد که هر بهاری شمال بر من گل افشان
میکند. مرا این سخن مستحیل نمود و دانستم که چون وی گزاف
نگوید. چون در سنه ۵۳۰ به نیشاپور رسیدم چند سال
شده بود که آن بزرگ روی در نقاب خاک در کشیده بود
و عالم سفلی از و یتیم مانده و او را بر من حق استادی بود
آدینه بزیارت او رفتم و یکی را با خود بردم که خاک او را
بر من نماید. مرا بر گورستان (حیره) بیرون آورد بر دست
چپ گشتم. در پائین دیوار باغی خاک او دیدم نهاده :
و درختان امرو د و زرد آلو سر از ان باغ بیرون کرده و چندان
برگ شکوفه بر خاک او ریخته بود که خاک او در زیر گل پنهان
شده بود و مرا یاد آمد آن حکایتی که بشهر بلخ از و شنیده بودم
گریه بر من افتاد که در بسیط عالم و اقطار ربع مسکون او را
هیچ جای نظیری نمیدیدم. ایزد تبارک و تعالی جای او را در جنان
کنا د بمنه وکرمه .
حکایت دوم : اگرچه حجة الحق عمر بدیدم اما ندیدم او را
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.