Machine transcription
۴۷
زین کمان چون تیر هر کس داشت وضع راست رست
شعله را خاکستر از بال هوس دارد قفس
سرکشی های غرور اخر چو نقش پاست پست
ریخت گرخون سحر خورشید شامش سخت خون
بسمل امروز را در دامن فرد است دست
بسکه خود بر خود چو می جوشیده ام از بیخودی
ہم زستی های ما سر تا بپای ماست مست
حسن معنی جلوه کرد و چشم صورت بین نشد
رخ زا غیار انکه چون گل عارضش بیاست بست
حاذق از اسرار معنی خاکساران آگهند
گنج در هر جا که آثار خرابی هاست هست
(از مخمسی که بر غزل بیدل نمود)
ساز تکلم پرده از نغمه گویا ئیت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
