Page image — the source of record
Machine transcription
۲۶
زمزمه های او را می شنویم معلوم است آثار خیلی یاد نوشته
و از میان رفته.
این مرثیه را در رثای یکی از علمای معاصر خود نوشته است
این جهان چون نگری خانه ماتم باشد
نیست یکدل که درین غمکده بی غم باشد
صبح خورشید بصد جلوه ز مشرق تابد
شام در خون شفق غرقه ماتم باشد
ماه بدر ار دوسه شب رخ به کمال آراید
از حماقتش همه نقصان و قد خم باشد
میکشد غنچه رنگین به لطافت سرلیک
خجل از عمر کم اندر خوی شبنم باشد
لاله خرم و تازه است بخون غرقه از نکه
خشک در خاک ب داغ دل خرم باشد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.