Page 95

جلد اول کتاب القاضی دانی فقی مستمدان ذات القیضه عن کبر القعوام من الفتی انجمه در شرط بودن دانشتن حساب برانہی صحیح مسائل حضاب که در فرایض یای جایاماتی اید دو وجه است میگوید شرط است و بوجه دیگر شرط نیست و نیز شرط است اینک نگاه داشته باشد مذهب امام خود را در بانقاعداً و فربیجهاتی بب امام خود راد رو ایست فتوی ادن و در فروغ شهریه عالم صورگراند اصول افق مهارت کامل داشته باشد و همچنین نیست فتواد ادن مرز از کیت مشوش مستعده است در مسائل خلاف از امامان فقه همچنین نیست فتوادادن مرعالمان بزرگ مناظره کنند کانرا یعنی علمای علم مناظره را و در جیب فتوی دادن در حادثه که واقع شده باشد و حرام است سهل انگاری سیعی نی کردن در نتوا دادن و حرام است پیروی جستجو نمودن طیله اکرباسد باشد غرضها ی سوا از عبه کانه حرات است متابعت مفتی سوال شخی را که مشهور باشد جیلیها و فتوی ند ید مفتی در حال تغیر اخلاق و در حال بیرون شدن مزاح او از حد اعتدال کر جه به نی آمدن مزاج از حد اعتدال بسبب هم ملالی باشد و یا سبب نفع نمودن بول و غایط باشد پس کر در بنیان حافتی و واقعه اداده چنان در که این تغیرا میکند اورا از دریافتن حق در هر وقت فتوسی را است اکوچه در خبر شاد و والا دلیلی و تبته با لغزو عرفات اخند الزقاة بيت المال حازا كا اذا تعينت عليه وله كفاية ولا يا خذ اجرة من مستفت فان جعوله اهل البلد رتقا حاز وابنواحى حاز والاولی كونها باجرة مشاكته مع كراهة وعلى الامام ان بفرض لية منه كفايته ولاهل كل بلد اصطلاح في اللفظ فلا يجوز ان یفتی اهل بلد بما يتعلق بلفظه من لا يغی اصطلاحهم ليدرك العمل در اجرت گرفتن مفتی واپتر است انکه شهر ی منقر کنند بی طلب مزو پیس کر مفتی حقی گرفت از بیست المال و است اکو نیستر در زنی کفن و پست پیلیا رتی که وا داد شین بر و حال کند مزد ا کفایت ان مال خوداد باشد واجت گیر داز کس طلب فتوسی میکند از وکیس کے مردمان شهر برای منتی نفقه مقر رکنند جایز است اکریبرای فتوی دادن مزدور کرده شده رواست و پتربودن مزد ور شدن اوست بقدر اجومثل نوشتن و با مکروه بود ن آن برپادشاه لازم ست ک نفته ترتیبی مینه بری سدی وهی آن مقداری ک کفایت کند ایشان را در اهل هرشهر را اصطلاحیت در سخن گفتن پس جایز نیست است فتوی و د ابل شهر زبان حکمی که تعل نفط دار کسی که نداند ا صطلاح ایشان و روانیت مل کنده