Page 632

جلد اول ۶۲۳ کتاب ادب القاضی وقال العبد لا وما بعنه والمالی علیه بسبب أخر من بدا القول اوغضب فالقول للمقر مع يمينه بالله على انه ما قبض ثمن هذا العبد الخالیه وانكان ذلك حوما كاسر قط اليد الفلان فان صدقه فلان تحول اليازم وانكان طلاق اوعتاق اوبیان او نکاح او وقف او نساء اى لم يرتدالرد فيقال لاقيا و برتد برد المقر له كة هذا ذكر مجموع ذلك النحر از دلایزان حاصل من ابد که درآن قیسار بال بین کل بدیتی که رد کننده اقرار خالی نیست دانسینه راه میکند اقرار را مطلقا ویار میکند آن هیتی را که اقرار کننده آنرا معلوم کرده است و میکرد آن آن جهت را بد یگر جهت و یا اینکه رد میکند اقرر را برای خود همیگرداند آنرا بد یگر کس غیر خود پس اگر قسم اول بود که اقرار را مطلقا رد کرده بود یعنی خود اقرار وجهت انزار دکرده بود باطل میشود آن اقرار اقرار کننده واگر قسم دوم بود که جهت آنرارد کرده بود و بد یگر جهت آنرا گزار بود پس اگر میان آن دو جهت منافات نبوده احب میشود آن مال که اقرار بان کر دوشده مانند این قول اقسار کننده که مر فلانترا بر من هزار درم از عرض قرض است پس آن شخص که اقرار برای او کرده شده است گفت که آن هزار درم از عوض غصب است و اگر میان آن دو جهت منافات بود مانند اینکه مدعی علیه گفت که مر فلانرا بر من هزار درم است از بهایی غلامی که فروخته است اور ابن قبض نکرده ام او را و مدعی گفت که از عوض قرض و یا اسیب غصب است پس اگر آن غلام در دست مدعی بود یا بطریقی که مدعی علیه اقرار کرده بود بفروختن مدعی غلام با معلوم را با ولیس نیزا، مام محمد رحمہ اللہ علیہ لازم میشود بر مدعی علیه آن سر هر درم خواه راستگوی کرده باشد و را مدعی در جهت آن یا دروغگوی کرده باشد اور پورا در اشتگوی کرده میشود مدعی علیه در ین قول خود که قبض نکرده ام آن غلام را و اگر چه این قول خود را پیوست کرده باشد با قرار اول خود واگر آن غلام در دست مدعی بود یا بطریق استمران کنند و معلوم کرده بود غلامی را پس اگر اقرار کننده را مدعی راستگوی نمو د ا مر کرده میشود مدعی