Page 56

جلد اول ۴۷ مقدمه ایشانرا پاکی است خداوندا بر ا تقدیم نموده است و و یرا در یکی را فراموش نکرده است پاکی است تخانرا و دیرا که فراگرفته است زن نفردا پاکی است بخدا و ندیرا که نزاده از و هیچکس ونز او از کسی نزاده است و نیست مرا و را مثل و مانند هیچکس خواننده این دعا نتون می یابد از عذاب من و فى حجته الاخيرة استأذن بحبة الكعبة بالدخول ليلا فقام بين العمودين على رجله اليمنى و وضع اليسرى على ظهرها حتى ختم نصف القرآن ثم ركع وسجد ثم قام على رجله اليسرى ووضع اليمنى على ظهرها حتى ختم القرآن فلما سلم بكى وناجي ربه وقال الهى ما عبدك هذا العبد الضعيف حق عبادتك ولكن عرفاك حق معرفتك فهب نقصان خدمته لكمال معرفته فهتف هاتف من جانب البيت أيا اباح قدم عرفتنا حق المعرفة وخدمتنا فاحسنت الخدمة قد غفرنالك ولمن اتبعك ممن كان على مذهبك الى يوم القيمة اللهم عالم و در حج اخیر امام ابو حنیفه رضی الله تعالی عنه اجازه خواست از دربانان کعبه شریفه به در آمدن در خانه کعبه شریفه در شب و بعد از داخل شدن در مان ایستاده شد آن امام همامین در میانه دو ستون کعبه معظمه برپای راست خود و نهاد پای چپ خود را بر پشت پای راست خود تا اینکه ختم کرد نصف قرآن را بعد از ان رکوع و سجده کرد بعد از ان ایستاد شد بر پای چپ خود و نهاد پای راست خود را بر پشت پای چپ خود تا اینکه ختم کرد حته آن شریف را پس وقتیکه سلام گفت و از نماز فارغ شد گریه کرد و مناجات نمود با پروردگار خود و گفت که خداوندا پرستش نکرده است ترا این بنده ضعیف چنانکه حق پرستش تو بود لیکن شناخته است ترا حق شناختن پس بخش نقصان خدمت او را از جهت کمال شناختن او پس آواز داد آوا از دهنده از جانب کعبه شریفه که اى ابو حنیفه رحمہ اللہ تحقیقه شناختی ما را بحق شناختن ما و خدمت کردی ما را پس نیکو خدمت کردی حتمت ار تحققی که مزدیدیم با تر و هرکسی اکه پیروی کند ترا از ان کسانیکه بر مذهب تو باشند تا روز تیا L